DRO 2.NU, PABO-studenten hebben een voortrekkersrol.
Afgelopen week een kijkje mogen nemen op de PABO in
Nijmegen. Voor een groep tweedejaars studentes heb ik een presentatie mogen
houden over de vaardigheden van de leerkrachten anno nu. Voordat ik binnen kwam
waren de leraressen in spe, bezig een beeldpresentatie te maken over de twenty first
century skills. Mooi om te zien hoe zij daar tegenaan kijken. De werkwijze die
ze hanteerden paste precies in dit concept. Ze moesten creatief zijn, kritisch
op de inhoud, maar daarnaast kwam het samenwerken met behulp van technologie
heel natuurlijk over. “Oh ik mail dat plaatje wel even door” De generatie
leerkrachten die nu opgeleid worden zijn natuurlijk ook opgegroeid met het
gebruik van nieuwe media. Het gebruik van hun eigen laptop, smartphone en sociale
media is niet meer dan logisch.
Maar wat zien en ervaren deze toch redelijke digitaal vaardige
toekomstige leerkrachten in de als ze in de scholen komen? Is de manier waarop
de kinderen op veel scholen nu les krijgen de manier die bij deze tijd past?
Voldoet het aan de behoefte van het kind van nu? Het antwoord is nog te
weinig ja.
Naast mijn werk als zelfstandig iCoach, val ik regelmatig in op scholen om zo de binding met het onderwijs te houden. Op het moment dat ik op het digitaal schoolbord een eenvoudige interactieve instructie laat zien, lijkt het voor sommige kinderen of ik aan het toveren ben. Onlangs kreeg ik deze verrassende opmerking te horen. “Hé, meester ik wist niet dat je er ook op kon schrijven, dat doet de juffrouw nooit” Op de vraag mogen jullie wel eens werken op het digibord, is het antwoord helaas vaak nee. Scholen zijn voorzien van prachtige apparatuur waar leerkrachten te gering goed mee weten om te gaan.
Pabostudenten worden opgeleid in deze scholen en ervaren op die manier wellicht dat bovenstaande de norm is. ICT-vaardigheid lijkt er dus niet zo tot toe doen. Vreemd, want we leven in een tijd met veel werkelozen, maar technische ICT-ers zijn niet aan te slepen?
Het zou daarom goed zijn om juist PABO-studenten vooral goed te scholen op vaardigheid. Leer ze bijvoorbeeld met bord onafhankelijke webbased software werken. Zodat ze op elke school kunnen inloggen en laten zien wat een interactieve bordles inhoudt. Daarnaast zouden ze vooral in het derde en vierde jaar een voortrekkersrol op scholen moeten kunnen vervullen. Zij leren hun opleider wat de mogelijkheden zijn met BYOD (bring your own device) of Flipping the Classroom. PABO studenten zullen als ze de opleiding verlaten het TPACK model moeten kunnen toepassen.
Mijn gedachte en dat van veel van mijn collega’s is dat het tijd wordt voor een DRO 2.NU Leerkrachten mogen en kunnen niet meer zeggen dat digitale vaardigheid niet zo hun ding is. En dat ze de vaardigheden moeten hebben om de mogelijkheden die ICT in het onderwijs heeft te benutten. PABO-studenten zullen bewust moeten zijn dat de norm aan het veranderen is en dat zij daar een voortrekkersrol in kunnen spelen.
Naast mijn werk als zelfstandig iCoach, val ik regelmatig in op scholen om zo de binding met het onderwijs te houden. Op het moment dat ik op het digitaal schoolbord een eenvoudige interactieve instructie laat zien, lijkt het voor sommige kinderen of ik aan het toveren ben. Onlangs kreeg ik deze verrassende opmerking te horen. “Hé, meester ik wist niet dat je er ook op kon schrijven, dat doet de juffrouw nooit” Op de vraag mogen jullie wel eens werken op het digibord, is het antwoord helaas vaak nee. Scholen zijn voorzien van prachtige apparatuur waar leerkrachten te gering goed mee weten om te gaan.
Pabostudenten worden opgeleid in deze scholen en ervaren op die manier wellicht dat bovenstaande de norm is. ICT-vaardigheid lijkt er dus niet zo tot toe doen. Vreemd, want we leven in een tijd met veel werkelozen, maar technische ICT-ers zijn niet aan te slepen?
Het zou daarom goed zijn om juist PABO-studenten vooral goed te scholen op vaardigheid. Leer ze bijvoorbeeld met bord onafhankelijke webbased software werken. Zodat ze op elke school kunnen inloggen en laten zien wat een interactieve bordles inhoudt. Daarnaast zouden ze vooral in het derde en vierde jaar een voortrekkersrol op scholen moeten kunnen vervullen. Zij leren hun opleider wat de mogelijkheden zijn met BYOD (bring your own device) of Flipping the Classroom. PABO studenten zullen als ze de opleiding verlaten het TPACK model moeten kunnen toepassen.
Mijn gedachte en dat van veel van mijn collega’s is dat het tijd wordt voor een DRO 2.NU Leerkrachten mogen en kunnen niet meer zeggen dat digitale vaardigheid niet zo hun ding is. En dat ze de vaardigheden moeten hebben om de mogelijkheden die ICT in het onderwijs heeft te benutten. PABO-studenten zullen bewust moeten zijn dat de norm aan het veranderen is en dat zij daar een voortrekkersrol in kunnen spelen.
